Lopende recensie van The Legend of Zelda: Breath of the Wild: wapens die breken

Inleiding van de serie

Iedereen is laaiend over de nieuwste versie van Zelda die uitgekomen is voor de Nintendo Switch. Ik heb al eerder de nieuwe Nintendo 3DS gekocht en ben erg gecharmeerd van het spelaanbod op dit platform. Daarnaast sprak de manier hoe de Nintendo Switch gebruikt kon worden me ook erg aan. Daarom had ik deze besteld. Zelda wordt altijd in dezelfde adem met de Nintendo Switch genoemd en het is bijna een verplichting om ze samen te komen. Dat dit spel een van de best beoordeelde spellen ooit is, wil ook wel helpen. Na slechts enkele uren gespeeld te hebben, ben ik erg enthousiast over dit spel en wil ik graag mijn mening over dit spel delen vanuit de invalshoek van iemand die nog nooit een echte spelcomputer heeft gehad waar hij spellen in driedimensionale werelden heeft gespeeld. En al helemaal geen spellen met enorme open werelden. Echter, om een recensie van dit computerspel echt eer aan te doen, zou ik het tig-uren moeten spelen. Daar mijn omstandigheden niet toelaten dat ik dit binnen een korte termijn kan doen, zou ik misschien een jaar verder zijn en mijn enthousiasme voor het delen allang bekoeld. Als alternatief heb ik bedacht dat ik in korte artikelen op een enkel spelaspect mijn aandacht richt waar ik een mening over heb. In dit artikel zal ik beginnen met de spanning die in het spel gebracht wordt doordat alle wapens (tot dusver) breekbaar zijn.

Titelscherm The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Titelscherm The Legend of Zelda: Breath of the Wild

Deel 1: Breekbare wapens

Het gevechtsmechanisme in The Legend of Zelda: Breath of the Wild kent vele facetten. Ik wil er hier echter één uitlichten, namelijk het gegeven dat alle wapens, die ik in ieder geval tot dusver tegengekomen ben, breekbaar zijn. Tot dusver ben ik nog niet ver in het spel, waardoor de wapens die ik heb verkregen niet lang meegaan. Toen ik voor het eerst een Bokokuppel uit de handen van een Kobgoblin had geslagen en er mee in het rond aan het zwaaien was, was hij al kapot na twee of drie andere vijanden verslagen te hebben. Ik was daardoor even in paniek, want er was op dat moment nog een vijand staande die het spit moest delven, maar ik had geen wapens meer. Gelukkig zorgt het spel ervoor dat er in het begin genoeg wapens beschikbaar zijn door de meeste monsters ze te laten vallen. 
Vanaf dat moment ontstond er tijdens elk gevecht een spanning, omdat het wapen dat je in je hand hebt elk moment uit elkaar kan vallen. En een nieuw wapen pakken kost tijd, wat je leven kan kosten. Hierdoor moet je bij het overwegen van het aangaan van een confrontatie met een grotere groep vijanden inschatten of je wel genoeg wapens hebt. Heb je dit niet goed ingeschat en ga je toch het gevecht aan, dan moet je constant alert zijn in de hoop dat tegenstanders wapens laten vallen. 
Een bijeffect van dit systeem is ook dat wanneer je wapens vindt die een stuk beter zijn dan de andere die je in het wild vindt, je deze eigenlijk amper gebruikt, omdat je ze wil bewaren voor wanneer je ze een keer echt nodig zou hebben. Wanneer je ze dan gebruikt, is de spanning die je voelt dubbel zo hoog, omdat je niet zou willen dat dit zeldzame en kostbare wapen ook voor je ogen uit elkaar spat. Je wilt er het liefst nog geen krasje op krijgen. Door dit mechanisme zorgt het spel er dus eigenlijk voor dat elk gevecht spannend is, ook al kun je je opponenten met relatief gemak verslaan. 

Populaire berichten