The Remains of the Day

Zij die gaan vallen groeten u Bron: De Standaard Online

Enkele avonden geleden was ik met een aantal mensen de Jasmijnrevolutie en de 25 januari-revolutie aan het bespreken. Tijdens deze avond werd de opmerking gemaakt dat de regimes niet in stand gehouden worden door slechts één man, maar door het hele volk. Er is sowieso altijd een groep om hem heen die hem steunt en er baat bij heeft, maar het volk is niet onschuldig aan haar eigen onderdrukking. Ze zijn het zelf die het toelaten en het in stand houden door er niet tegen te strijden. Je houdt het in stand door jezelf om te laten kopen voor 50 Egyptische pond om te gaan demonstreren voor Mubarak.  In Tunesië heeft iedereen, elke laag van de bevolking gewoon gezegd "We pikken het niet meer!". De president moet weg, zijn familie moet weg, zijn partij moet weg al het vuil moet weggespoeld worden.  En elke keer als de RCD nog iets probeert te flikken zoals een gouverneur aanstellen, of wanneer een politiecommissaris een vrouw gewoon slaat wanneer ze komt klagen over een po...

All the newsagencies that posted updates on the Egyptian revolution regularly yesterday are now almost down, is facebook censoring these messages or what? Yesterday every other minute there was a new update, but the last update from news agencies like "R.N.N." and "We are all Khaled Said" are from more than half an hour ago! Al-jazeera is constantly giving us fresh news, but Facebook and Twitter are much slower, while these media should be the ultimate weapon in toppling these dictatorian regimes, via quick mobilization of people. This is only possible through fast communication, but instead popular social media sites like Twitter and Facebook seem to be delaying messages on these topics. On Twitter Egypt isn't one of the most popular topics Worldwide. How is it possible that people are talking more about WeLoveTokioHotel  than Egypt, what is this new censorship?! Is Twitter following orders from the White House not to report on this revolution? Could Facebook b...

Sinds het begin van dit jaar volg ik nauwlettend alle berichtgeving uit Tunesië en de reacties daarop uit de verschillende landen eromheen en de landen die zich er ongewenst mee bemoeien. Na de Jasmijnrevolutie (voor een beschrijving hiervan vanuit het oogpunt van (online) deelnemers van deze revolutie zelf lees dit artikel van MidEast Youth eens) leefde ik ook mee met de andere landen waar er na jarenlange onderdrukking steeds meer hoop ontstond. Eerst na het verjagen van dictator Ben Ali, zijn corrupte familie en schoonfamilie en ook nu de nieuwe interim-regering is gevormd, waar het gros van Ben Ali zijn voormalige medeplichtigen uit is gezet, en nieuwe verkiezingen lonken. Ik keek mee hoe duizenden en duizenden mensen in Egypte de straat opgingen en hetzelfde eisten als het Tunesische volk van hun overheerser en ook ik kreeg hoop. Hoop op een momentum dat misschien voortgezet zou kunnen worden, hoop op het één voor één omvallen van alle gitzwarte dominostenen, hoop op lucht voor...