The hours rise

In 1992 ging in Leiden het project "Gedichten op muren" van start. De muurgedichten zijn in verschillende talen geschreven en bedoeld voor iedereen. Het idee is dat voorbijgangers geprikkeld worden door de letters en de achtergrond van de muur, maar ook geconfronteerd worden met andere letters, andere culturen en andere delen van de wereld. Veel gedichten geven een bespiegeling over taal, kleur, of over het dichterschap. Het gedicht "The Hourse Rise" is één van de vele muurgedichten in Leiden. Dit muurgedicht staat op de Nieuwe Rijn 36 (zijgevel van de Beschuitsteeg) en gaat over het verlies van gedichten bij de mensen en de stad. De dichter gebruikt de woorden "poem" en "star" als metafoor voor dromen, hetgeen alleen 's nachts gebeurt als mensen hun gedachten in de vrije loop kunnen laten en kunnen hopen. Wanneer het ochtendgloren aanbreekt, worden de sterren overtroffen door het daglicht en worden mensen gedwongen uit hun dromen te ontwaken en de wereld onder ogen te komen.

The hours rise

By E.E. Cummings

the hours rise up putting off stars and it is
dawn
into the street of the sky light walks scattering poems

on earth a candle is
extinguished the city
wakes
with a song upon her
mouth having death in her eyes

and it is dawn
the world
goes forth to murder dreams....

I see in the street where strong
men are digging bread
and i see the brutal faces of
people contented hideous hopeless cruel happy

and it is day,

in the mirror
i see a frail
man
dreaming
dreams
dreams in the mirror

and it
is dusk on earth

a candle is lighted
and it is dark.
the people are in their houses
the frail man is in his bed
the city

sleeps with death upon her mouth having a song in her eyes
the hours descend,
putting on stars....

in the street of the sky night walks scattering poems